بوم و بر
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
به یادنام ایرج افشار (۱) هجدهم اسفند ۱۳۸۹، ده سال پیش چنین روزی ایرج افشار جهان را پس سر گذاشت و تن و جانش از تکاپو ایستاد.ایرج افشار، کوششی مرد فرهنگ و تاریخ ایران، نویسنده، روزنامهنگار، نسخه جدیدشناس، ایرانشناس و پژوهشگری تمام عیار بوده و هست. علاوه بر تحقیقات کتابخانهای و اسنادی، تکه تکه خاک وطن را گز کرد و با دقتی تمام از جای جای این مرز و بوم نگاشت. این خط نوشتهها ذکر جمیل اوست و یادهایی که در من برجای گذاشته است.نخستین بار نام عزیزش را در کتاب متون ادبیات فارسی دبیرستان خواندم. در ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کیارش نظری
به یادنام ایرج افشار (۲) روزی از روزها، شمارهی آقای افشار را یافتم و تماس گرفتم که میخواهم کتابی درباره کاشان و سیاحان بنویسم و جزوهای فراهم کردهام. گفتند فلان روز بیا تهران.با عطیه راد رفتیم دانشگاه تهران، میان کتابهایی که به کتابخانه هدیه کرده بود پشت میزی نشسته بود و هشت ده دختر و پسر جوان، دورهاش کرده بودند و مشکلات پژوهشیشان را برطرف میکرد. یادم به سالهای دبیرستان رفت که شیفتهی داستان و سفر و سفرنامه نویسی شده بودم. ناصرخسرو را و جامهای پیاپیاش را میبلعیدم و با او از بلخ بهادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کیارش نظری
به یادنام ایرج افشار (۳) افشار و شادی با کاشان بودن ایرج افشار، به تکه تکه سرزمین و مرز و بوم ایران عاشق بود، به کاشان و مناطق پیرامونی آن هم عشق میورزید و از شادی با کاشان میگفت.ایرج افشار، منوچهر ستوده، احمد اقتداری بیشتر این سالها و سالی هم با شفیعی کدکنی و چند تنی دیگر، در بازگشت از سفر اسفندی هرسالهشان به جنوب، روزی نیم روزی کم و بیش در کاشان توقف میکردند. این چند سال اخیر بزرگوارانه قدم بر چشم ما میگذاشتند و میآمدند مجموعه فرهنگی تاریخی احسان و موزه منوچهر شیبانی.روابط نزدیک وادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کیارش نظری
شهری که دوچرخهراه ندارد. ایجاد خطوط ویژه و داشتن دوچرخه راههای ایمن ، حق طبیعی شهروندان است. کاشان، شهر نخستینها، شهر رویدادها، شهری که مدیران شهری، شهرسازان و و فراوانی از مهندسانش، تمایلی به استفاده از دوچرخه ندارند، از فقدان فرصتات شهرسازانه برای دوچرخهسواران رنج میبرد. تغییر در فضای شهر و بهینهسازی قابلیتات همگانی، نیازمند کوشش همگان است.#محمودساطع#شهر_و_دوچرخهراه#جاده_سلامت #شهر_دوچرخه_ها#کاشان_شهر_دوچرخه_ها + نوشته شده در چهارشنبه چهارم فروردین ۱۴۰۰ساعت 1:54  توسط محمود ساادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کیارش نظری
به روشنای بهار لابد هزاران سال چنین بوده است که ما نیز در ناخودآگاهمان، به روشنای بهار دل میبندیم. میخواهیم خانمان و زندگی را به تازگی، تازه کنیم و دل به امید بسپاریم که بهترین بشود. بشود برای همهی آدمیان. مادران این سرزمین، این پاکی و روشنی خواهی را پسین سالهای گهواره به فرزندانشان میآموزند. و مادر ما نیز هم. و ما که خواهری نداشتیم، گاهی به کار و گاهی به فرار. در حیاط خانه، فرش و روفرشی را پهن میکردیم و جارو میزدیم و برفاب میکردیم تا به خُرد فرش برود، تا مادر بیاید و کاسه دستمانادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کیارش نظری
شاهنامه، هویت دیرینهی ما همیشه خواندهایم، شاهنامه، گرامیترین و ارجمندترین اثر ادبی، تاریخی و گواه روشنی از هویت ملی چندهزاران سالهی ایران زمین است.گرامی اثری از قصه و تاریخ، نقل و افسانه که حکیم خردورز طوس، فردوسی بزرگ گرد آورد و به خیال و خرد خویش در آمیخت و به تابناکی و شگرفی فزونتر از شصت هزار بیت، به آیندگان سپرد.در این دههها شمار فراوانی از اندیشه ورزان ایرانی به گرامیداشت و خوانش شاهنامه، نقد و بازخوانی و بازآفرینی آن روی آوردهاند و ضرورت تاریخی توجه به آن را یادآور شدهاند. کوششادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کیارش نظری
در حوالی فین سالهای کودکی آمده بودم قریهی فین بزرگ، به همین زیارت شازده هادی با مادر و پدرم. و حالا پسین چند دهه، همین دیروز، گنبد فیروزهای شازده، مرا و دوچرخهام را کشاند به تماشا. میپندارم یاد پدر، یاد مادر با آب و باغ و راغ و کاشی و مقرنس و آینهکاری و قوس و قرینهسازیهای هنرورزانه شازدههای فین (شازده هادی و ابراهیم)، چه سهمی شگرفی داشته که در تهاتر میان آسمان و زمین، دوباره مرا به خویش میهمان کند. چشمی به شادی، چشمی به غمگینی! فین، بزرگ و کوچک، روزگاری دراز به درازنای تاریخ آبهادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: کیارش نظری